Umundurowanie SS-Aufseherinnen

Jak już wspominałam, w bodajże trzecim poście, Aufseherinnen nie zostały uprzywilejowane możliwością noszenia jako takiego munduru SS. Nie wiadomo czy odpowiednie umundurowanie zostało wprowadzone już dla pierwszych nadzorczyń SS, ale jedna z pogłosek mówi, iż na dobra sprawę jednolite umundurowanie dla kobiet zostało wprowadzone ok. 1940 roku. Miało to być spowodowane wizytą samego Heinricha Himmlera w głównym obozie kobiecym w KL  Ravensbrück. Jednak obecnie nie potrafię powiedzieć czy jest to stu procentowy fakt, niemniej jednak, jak tylko dowiem się więcej, to na pewno o tym Wam doniosę. Tym czasem przejdźmy do rzeczy.

Otóż, na mundur SS-Aufseherin składały się:

1. Żakiet z pięcioma guzikami oraz spódnica do kolan, która z przodu i z tyłu posiadała kontrafałdę. Oczywiście wszystko w kolorze feldgrau. Na rękawie obecny był wiadomo kto - nazistowski orzeł. Z racji tego, że nadzorczynie nie uświadczyły stopni wojskowych SS, to na rękawach posiadały specjalny pasek, do którego doszywało się po gwiazdeczce, gdy Frau Aufseherin awansowała. A działo się to najczęściej, gdy była odpowiednio sadystyczną bestią.

2. Czapka - furażerka, również wyżej wymienionego koloru. Na jej przodzie srebrną i czarną nitką naszyte były of course godło narodowe oraz mroczna totenkopf, czyli trupia główka. (Od wiosny 1944 roku starsza nadzorczyni, czyli Oberaufseherin posiadała na czapeczce srebrnoszarą lamówkę i srebrne paski na ramieniu)

3. Pas z przyciemnianej skóry nadzorczynie nosiły najczęściej, gdy miały ze sobą kaburę, a w niej broń. Na klamrze oczywiście wyryta była esesowska dewiza: "Meine Ehre heißt Treue", co w tłumaczenie oznacza "Moim honorem jest wierność".

4. Skórzane oficerki były podkute gwoździami, a obcas dodatkowo miał zamocowaną metalową podkówkę. Nietrudno zgadnąć, że to żelastwo służyło tym paniom także jako narzędzie tortur. Rękawiczki również były skórzane.

5. Oczywiście do tego dodać należy dodać wszelkie narzędzia tortur, jak skórzane pejcze, pałki, kije, ale o tym rozpiszę się szerzej innym razem.

A wizualnie całość wyglądała mniej więcej w ten sposób:

Obrazek poglądowy numer 1:

Źródło: http://www.ssaufseherin.fora.pl/

Poniżej mamy do czynienia już z oryginalnym mundurem SS-Aufseherin. Jak widać na poniższym obrazku, należał on do nadzorczyni imieniem Gertrud Rabestein z KL Ravensbruck.

Obrazek poglądowy numer 2:

Źródło: http://www.virtualgrenadier.com/

Mundury nie dawały Aufseherinnen ciepła, co było bardzo uciążliwe w zimne, deszczowe dni. Warto podkreślić, że nie miały one ŻADNEGO zimowego płaszcza. Jedyne co dawało im odrobinę ciepła w mroźne dni to czarna, długaśna peleryna z kapturem, prawdopodobnie zapinana na jeden guzik. Jednak nie jest mi ich żal, ani nikomu być nie powinno. Osoby, które zasługują na współczucie to tylko i wyłącznie ich ofiary, które cierpiały każdego dnia, czy to lato czy to zima. Pisze to tak dla jasności, nie chcę być bowiem posądzana o jakieś nazistowskie sympatie.

Tak się prezentuje cały mundur wraz z peleryną na Aufseherin Elfriede Linie Rinkel.

Źródło: www.pinterest.com

Udało mi się znaleźć jeszcze jeden egzemplarz munduru. To znalezisko nie bez powodu zwróciło moją uwagę najbardziej. Jest to niczym niewyróżniający się na pozór mundur, ale na jego rękawie widnieje przerażający napisz... Auschwitz. Wniosek jest prosty. Wiemy gdzie anonimowa nadzorczyni odbywała swoją "służbę".

Źródło: http://www.fast-alles.net/

Na koniec dodam, że była pewna młoda dziewczyna, najmłodsza nadzorczyni SS w największym nazistowskim Obozie Zagłady, która postanowiła być modna i kreatywna, dobierając kolor munduru do koloru swoich oczu... O owej damie naskrobie kiedyś całkiem sporego posta, ba, nawet całą serię postów.

Ausweis, czyli jak wylegitymować Aufseherin

Wczoraj, rozmyślając o tym jak chce prowadzić bloga, doszłam do wniosku, że nie będę się bawić w przepisywanie Wikipedii, bo to nie ma najmniejszego sensu, Jeśli ktoś chce poczytać sobie podręcznikowa, ze tak powiem definicje Aufseherin, to wpisze sobie to najzwyczajniej w świecie w Google. Wczoraj również zdałam sobie sprawę, że ten blog jest głównie dla mnie. Taka moja encyklopedia zawierająca wszystko, co wiem i czego dowiaduje się z o tych upiornych kobietach spod znaku swastyki. Oczywiście, gdyby ktoś czytał moje wypociny od czasu do czasu, to również byłoby całkiem miło, ale czego ja oczekuje, zwłaszcza, że to samiusieńki początek tego blogaska.

Zapewne wszyscy zjedli już śniadanie i może nawet już szykują się do obiadu, dlatego mam na deser prawdziwy rarytas. Gdy wczoraj czystym przypadkiem natknęłam się na te smakołyki to prawie skakałam z radości, choć nie wiem czy jest się z czego cieszyć. Niemniej jednak, mnie, początkującą researcherko-tropocielke takie małe rzeczy bardzo cieszą i bardzo dużo uczą, na czym mi najbardziej zależy, jako, że jestem niespokojną duszą, która jak się na coś uprze, to nie jest w stanie o niczym innym myśleć i chcąc nie chcąc wpada w manie szukania świeżych nowinek na dany temat. Przejdę może do meritum. Otóż, wczesnym popołudniem w Poniedziałek Wielkanocny natknęłam się na tzw. "Ausweis(y)". To słowo wcale nie oznacza czegoś dziwnego, niespotykanego czy po kombinatorsku wymyślonego przez mrocznych Nazistów (wolę określenie Niemcy, bo przecież żadni tajemniczy kosmici o nazwie Naziści, nie zrobili sobie inwazji na Niemcy w 1933, a właściwie już w 1920 roku). Ausweis to zwykła legitymacja czy też dowód osobisty. Nadzorczynie też taką rzecz posiadały, ale nie chodziło tu wcale o taki zwykły dokument tożsamości.

Ausweis numer 1:

Źródło: http://www.waidak.de/

Jest to karta identyfikacyjna zawierająca takie informacje jak: obóz koncentracyjny, w którym po szkoleniu pracę zaczynała jakaś randomowa pani, jej zdjęcie, numer (nie, nie telefonu! XD), stan cywilny (pisany skrótem, w ausweisach, na które się natknęłam jest "frl", co oznacza Fräulein, a to równa się Panna), imię i nazwisko, własnoręczny podpis, czasem data, pieczątka Der Lagerkommendanta (komendanta obozu, rzecz jasna mężczyzny), jego podpis, druga pieczęć, tym razem z nazi orłem i jeszcze krotka notatka, która mówi nam, że:

"[Imię i nazwisko Aufseherin] ist Angehörige im Gefolge der Waffen SS des Konzentrationslager [nazwa obozu]. Alle öffentlichen Organe werden ersucht, ihr Schutz und Hilfe zu gewähren."

Ausweis numer 2:

Źródło: delcampe.com/

Na większości dokumentów, które znalazłam pisane jest to pismem... hm... neogotyckim (?), więc miałam male problemy z odczytaniem niektórych słów, ale na szczęście w czeluściach internetu uchowało się jedno z pismem normalnym, choć na pewno nie z tak pięknym. 
W tłumaczeniu powołam się na moją okrojoną znajomość języka niemieckiego, więc nie będzie ono odpowiadało oryginałowi w 100%. Brzmi ono mniej więcej tak:

"[Imię i nazwisko Aufseherin] jest członkiem oddziałów pomocniczych Waffen SS, w obozie koncentracyjnym w [nazwa obozu]. Wszystkie instytucje publiczne są proszone o udzielenie jej ochrony i pomocy."

Ausweis numer 3:

Źródło: http://www.oakleafmilitaria.com/

Ten schemat powtarza się na wszystkich znanych po ausweisach, nie mam niestety wiele egzemplarzy online, ale śmiem twierdzić, że wszystkie ausweisy dla nadzorczyń wyglądały tak samo. Opublikowałam trzy wybrane, myślę, ze nie ma sensu więcej.
Wieku podanego na kartach nie ma, ale po zdjęciach można się domyślić, że były to kobiety bardzo młode, a wszelkie znane mi relacje rzeczą to samo. Zresztą, wiek jaki był wymagany przez zarząd SS oscylował pomiędzy 18 a 45 rokiem życia, a z różnorakich statystyk wynika, że do "pracy" zgłaszały się dziewczyny przeważnie poniżej 30 roku życia. Wiadomo, łatwe i dość dobre hajsy, mały wysiłek, brak potrzeby wyższego wykształcenia czy też zwykły patriotyzm i miłość do Führera były najczęstszymi powodami wstąpienia do SS-Gefolge. Każda z nich więc mogła wybrać inną życiową drogę. A że poszły na skróty... Cóż. 


PS: Teraz oryginalne Ausweisy nadzorczyń można czasem spotkać na różnych aukcjach w sieci, ale za niebotyczne sumy. Wczoraj spotkałam jedną za... prawie 500 EURO.

Nie SS, a SS-Gefolge, czyli dlaczego esesmanki esesmankami nie były

Pierwsza rzeczą, którą należy wiedzieć o kobietach w SS, jest fakt, że NIE BYŁY one członkiniami SS. To jedna z częściej powtarzanych bzdur. Spotkałam się z milionem artykułów, w których, aufzejereki (mówiąc po polsku) nazywane były "esesmankami". Właściwie owe określenie zostało najpewniej wzięte od byłych więźniarek obozów, które cóż innego mogły sobie pomyśleć, gdy widziały dziewczęta spacerujące w czapeczce z trupią czaszką na przodzie? Zresztą trzeba być prawdziwą, nieczułą świnią, żeby je krytykować za błędne nazewnictwo. Ba, trzeba nie mieć serca.  Wróćmy do meritum. Fakt, że esesmanki tak naprawdę esesmankami nie były brzmi nieco pokrętnie, zważywszy na to, że zawsze przed Aufseherinnen jest to nieszczęsne SS, tak jak przy rangach esesmanów (dla przykładu  SS-Obergruppenführer). Fakty są takie, że kobiety zwyczajnie nie mogły być w SS. Ten, powiedzmy, przywilej był dostępny tylko i wyłącznie dla mężczyzn. Niemieckie kobiety mogły się jedynie szczycić tym, że należały do załogi SS-Gefolge. W wolnym tłumaczeniu były uznawane po prostu za "pomocnice". Z SS kobiety łączyła umowa, tak jak w przypadku zwykłej, ludzkiej pracy. Cóż, władze SS istotnie uznawały to za "zwykłą lekką pracę, która nie wymaga szczególnej wiedzy". Świadczy o tym chociażby fakt, że ogłoszenia w gazetach dotyczące służby w żeńskich siłach pomocniczych były umieszczane pod rubryką "Praca". Wymagana była głównie sprawność fizyczna i stosunkowo młody wiek. Zaś innym niuansem, który nieco przemawia za tym, że jednak owy zarobkowy związek kobiet z SS miał nieco bardziej charakter służby, niż pracy było to, że gdy Aufseherin coś przeskrobała, to automatycznie podlegała sądom SS. Biorąc pod uwagę to, co napisałam powyżej dość jasne wydaje się, że Nadzorczynie nie nosiły munduru SS, ale o ubiorze zrobię osobny post, myślę, że warto. Z rzeczy istotnych warto wiedzieć, że Aufseherinnen nie posiadały stopni wojskowych SS, bo właściwie dlaczego miałyby je posiadać? Posiadały za to tzw. hierarchię funkcyjną, a najwyższa z nich to SS-Lagerführerin, czyli coś na wzór kierowniczki obozu. 

Piękna Aleksandra Śląska jako SS-Aufseherin - źródło: deviantart.net/

Jednak nieważne jaką funkcje w obozie kobieta posiadała, to i tak stała w hierarchii niżej od mężczyzny. 

Achtung! Frau Aufseherin kommt!

Witam!
Wypadałoby się jakoś przedstawić, coś o sobie opowiedzieć, dlatego pokrótce to zrobię. Nie będę się rozpisywać, bo to nie ja mam być tu główną bohaterką. W zasadzie nie będzie tu żadnych bohaterek. To się za dobrze kojarzy, prawda? "Bohaterka" - damski odpowiednik "Bohatera", człowieka o pięknych wartościach i heroicznych czynach. Tutaj będą sprawczynie. Zbrodniarki. Antybohaterki. Czarne charaktery. Bestie. Hmm... chyba w końcu się nie przedstawiłam... Mam na imię Monika, mam 19 lat, za miesiąc kończę liceum. Interesuję się... cóż wieloma rzeczami. Lubię myśleć, lubię mieć czym się absorbować. Najbardziej chyba kocham historię, zwłaszcza XX wieku, ubóstwiam filozofię, jestem zaciekawiona polityką. zakochana w poezji, muzyce i tańcu. Chyba wystarczy.
Tak jak napisałam wyżej. Tematem mojego bloga będą Sprawczynie. Mówi Wam coś zwrot "Achtung! Frau Aufseherin kommt!"? Jeśli tak to świetnie, bo mam nadzieję, że powoli z tego bloga dowiecie się więcej, a jeśli nie, to tym bardziej zapraszam do lektury. Chodzi więc o SS-Aufseherinnen - Nadzorczynie SS w... obozach koncentracyjnych.
Głęboko wierzę, że zdołam Was zainteresować owym tematem, bo myślę, że jest czym. Mimo, że od czasów wojny minęło już 76 lat, mimo, że odkryto już tak wiele, to wciąż mało, ZBYT mało mówi się o kobietach w aparacie terroru III Rzeszy. To błąd, bo piękne, powabne i delikatnie Panie często okrucieństwem, kreatywnością w zadawaniu bólu przewyższały swoich męskich przyjaciół...

http://snyderstreasures.com/

JESTEŚCIE CIEKAWI?
- ZAPRASZAM W MROCZNĄ PODRÓŻ PO MOIM ŚWIECIE, JUŻ NIEBAWEM!